برای ثبت پیشرفت وارد حساب شوید
مطالعه محتوا آزاد است؛ برای ذخیره پیشرفت وارد حساب شوید.
لایه ممانعت کننده اکسیژن کامپوزیت و هندلینگ
لایه ممانعت کننده اکسیژن کامپوزیت از نکات فصل دوم «لایه داخلی (In)» کتاب Layers است.
- استفاده از ابزارهای با روکش طلایی یا سیاه و میکروبراشها پیشنهاد نمیشوند زیرا همانگونه که تخریب میشوند، آثار میکروسکوپی از خود به جا میگذارند.
- از رزین هیدروفوب بدون فیلر (مانند Bisco) برای دو هدف اصلی استفاده میکنیم: به عنوان مدلینگ رزین؛ و برای بازیابی لایه ممانعتکننده اکسیژن پس از استفاده از فرزهای الماسی.
- مدلینگ رزینها که دارای ساختار مشابهی با کامپوزیتها هستند به عنوان رقیقکننده این مواد عمل میکنند.
- مدلینگ رزینها خواص فیزیکی کامپوزیت را کاهش داده و آن را کاملاً از دیدگاه نوری و مکانیکی تغییر میدهند. به دلیل این معایب، عدم کاربرد این نوع مواد میتواند منطقی به نظر برسد.
- با استفاده از تکنیک موجود در تصاویر، میتوان از میزان مناسب رطوبت قلممو اطمینان حاصل کرد.
- یک سوال: آیا لازم است هر بار باندینگ بین لایهها اعمال شود تا آنها را به هم پیوند دهد؟ خیر.
- کامپوزیت در تماس با اکسیژن نمیتواند پلیمریزه شود. این عیب آشکار، عاملی است که به کامپوزیت اجازه میدهد از لایهای به لایه دیگر متصل شود.
- اگر اصلاحات با فرز الماسی انجام گیرد یا کامپوزیت اصلاح شود، این لایه از بین میرود.
- با استفاده از باندینگ فاقد فیلر (آنفیلد رزین) به آسانی میتوان این لایه را بازیابی کرد، تا سطح را مرطوب ساخت و با فشار هوا، مایع اضافی را حذف کرد.
منبع: کتاب Layers
فصل دوم: لایه داخلی (In) — پارت 7